Sztuka chińska

W malarstwie chińskim dominuje przedstawianie świata obserwowanego przez artystę. Pełen rozkwit osiągnęło ono za czasów dynastii Song oraz Ming. Na obrazach bardzo często pojawiały się np. poematy albo opisy malowanej ściany. Mówiąc o wspomnianym w innym poście z tego bloga jadeicie, widzimy uwielbiany przez Chińczyków kamień, który występuje w dziewięciu kolorach. Są to: brunatny, zielony, brunatny żółty a niektórzy szlifierze potrafili, dodając oczywiście odpowiedni odcień, wzmocnić naturalny odcień. Cięty i szlifowany jadeit służył do tworzenia posążków, biżuterii i narzędzi a także przedmiotów codziennego użytku.

Dużą rolę w sztuce chińskiej pełnił brąz. Najbardziej poszukiwane przedmioty z brązu to dzieła rzemieślników działających w dynastii Shang.  W rytualnych brązowych naczyniach w kształcie smoków, o wyłupiastych oczach, ostrych pazurach i poskręcanych ogonach przechowywało się dary ofiarne. Natomiast najwyższy poziom rozwoju brąz osiągnął za czasów dynastii Zhou, kiedy zaczęto zdobić je inkrustracją. Dużą rolę w sztuce odgrywały również takie materiały jak jedwab czy porcelana. Zachowało się wiele przedmiotów z tych właśnie materiałów, które obecnie dostępne są do obejrzenia w wielu muzeach światowych.  Jedwab nosili tylko ludzi najbogatsi, przyozdobiony dodatkowo złotymi liśćmi i piórami ptaków. Produkcja jedwabiu przez wiele lat pozostawała sekretem, a do wiadomości wszystkich dobiegła stosunkowo niedawno. Wiadomo jest, że sztuka ta skrywa jeszcze przed nami wiele sekretów, z których nie wszystkie nawet zostaną odkryte.